< Terug naar overzicht

‘Stilzitten is niks voor mij’

Mujeeb Reham Ur (29) vluchtte twee jaar geleden vanuit Beloetsjistan naar Nederland. In Limburg voelt hij zich inmiddels helemaal thuis. Zeker sinds hij een uitdagende baan heeft als keukenhulp bij een Italiaans restaurant.

Beloetsjistan was ooit een onafhankelijk land, maar werd in 1948 door Pakistan bezet. Sindsdien is er een burgeroorlog en strijden de inwoners voor hun onafhankelijkheid. “Omdat ik politiek activist én atheïst ben, was ik mijn leven in mijn geboorteland niet zeker”, vertelt Mujeeb Ur Rehman. Op zoek naar vrijheid kwam hij terecht in Nederland. “Je mag hier uitspreken wat je vindt, wat je gelooft of zelfs dat je niet gelooft. In mijn land is dat ondenkbaar.”

Taal leren

“Ik wilde graag in Amsterdam wonen, dichtbij mensenrechtenorganisaties. Totdat ik een keer op bezoek ging bij een vriend in Geleen. Toen ik uit de trein stapte zag ik een huis dat precies lijkt op een boerderij in mijn dorp. Het voelde alsof ik thuiskwam. Toeval wil dat mijn casemanager net een woning voor mij had gevonden vlakbij station Geleen-Oost. Perfect!”

Bij VluchtelingenWerk volgde Mujeeb Ur Rehman taalcursussen Nederlands niveau A1 en A2. Nu is hij bezig met B1 en B2. “De taal leren is voor mij heel belangrijk, want ik wil ook veel zeggen. In Beloetsjistan is geen internet en er worden geen journalisten toegelaten. Daardoor weet de wereld niet wat de regering en het leger de inwoners aandoet. Ik zie het als mijn missie om dat verhaal te verspreiden. Dat doe ik via sociale media maar ook door lezingen te geven in Europa.”

Afleiding en rust

In Nederland wilde hij zo snel mogelijk werk vinden. “Stilzitten is niks voor mij. Ik zeg altijd: als je niks doet, gebeurt er ook niks. Daarnaast wil ik zelfstandig zijn en geen uitkering krijgen. Toen ik bij VluchtelingenWerk een poster zag van het horecaproject heb ik me meteen aangemeld. Het project bestond uit tien weken stage. Ik leerde hier vooral hoe je samenwerkt met collega’s. Dat is nieuw voor mij, net als het systeem van een restaurant. Alle apparaten in de keuken zag ik voor het eerst in mijn leven.”

Na de stage kreeg Mujeeb Ur Rehman een baan aangeboden als keukenhulp in een restaurant met Italiaanse gerechten in Roosteren. Hier maakt hij salades, voorgerechten en pizza’s. “Ik houd van mijn werk, het geeft afleiding en rust in mijn hoofd.” Het leukste vindt Mujeeb het contact met mensen. “Ik praat nu acht uur per dag Nederlands. Mijn collega’s helpen me goed. Voor alle gerechten hebben ze instructies met plaatjes gemaakt.”

Mujeeb Ur Rehman kijkt niet ver vooruit. “Er is zoveel mogelijk in Nederland, ik wil van alles proeven. Misschien ga ik ooit een ICT-opleiding doen, maar voor nu vind ik in de horeca voldoende uitdaging.”